• Aanstekelijk

    Aanstekelijk
    Het is aan de orde van de dag. Allerlei activiteiten tot zelfs reguliere diensten kunnen niet doorgaan “wegens gebrek aan personeel”. Zo konden er van de week, terwijl er onderhoudswerkzaamheden aan het spoor uitgevoerd worden geen bussen tussen Amersfoort en Utrecht rijden. Stel je voor dat de door het ns-personeel aangekondigde staking voor volgende week niet door kan gaan “wegens gebrek aan personeel”. Het moet toch niet gekker worden. Hoewel, de laatste weken bij 45 plus kon er ook niet gebald worden “wegens gebrek aan personeel”. Het lijkt wel een virus dat iedereen aansteekt.
    Aanstekelijk was ook het enthousiasme waarmee de 13 min of meer vaste personeelsleden van 45 plus de wei weer betraden. Ze hupten en sprongen, dartel gelijk de eerste lentekoeien, nog net geen gat in de lucht, maar dat het plezier er van af spatte was duidelijk. Zelfs de ongelijke verdeling tussen de zes swerten en de zeven Rooiuh was geen probleem. Zo stonden de mannen weliswaar nog wat onwennig , maar dan toch zeker manmoedig de kop van het nieuwe seizoen er af te ballen. Met fraai combinatievoetbal, weliswaar nog niet meteen op tempo, werden aan beide zijden doelrijpe situaties gezocht en vaak ook gevonden. Maar traditiegetrouw werden die situaties niet altijd omgezet in doelpunten. Deels omdat beide keepers, keepert en Menno, daar vaak een beentje voor staken en deels door overmacht. Alles goed doordacht, scherp voorbereid, knap aan de bal gekomen, maar dan ontbreekt net dat laatste zetje, ook als er vlak bij de doelpaal gestaan wordt of de bal bijna over de lijn is. De openingstreffer van dit alweer dertiende seizoen kwam op naam van Richard. Hij had al aangekondigd dat hij het na een slepende blessure vanavond weer zou proberen. Goed positiespel op rechts resulteerde in een scherp aangesneden bal in het hart van de swerte defensie, waar Richard op pure handelingssnelheid iedereen te slim af was. De avond kon voor hem al niet meer stuk. Maar we moesten nog een klein uur door. Ook aan de swerte kant werd er goed gecombineerd en zo vielen er mooie doelpunten, als keepers er tenminste niets meer aan konden doen. Een ruststand van 5-2 voor de Rooiuh gaf de krachtsverhoudingen weer. In de tweede helft wisselde Albert van shirt, waardoor over het geheel genomen beide teams evenveel spelers in het veld hadden staan. Huh, klopt dat wel?? Nu de accu’s bij de meeste spelers nog niet volledig opgeladen waren, stokte het tempo een beetje en kon het compacte optreden niet volgehouden worden, waardoor de linies steeds verder uit elkaar kwamen te liggen. Voor de swerten ontstonden mooie kansen om met soms wel drie of vier man alleen voor keeper Menno te verschijnen. Helaas kon hij net niet alle ballen tegenhouden. Voor de Rooiuh werd het spel wat makkelijker. Eenmaal in balbezit volstond een afgemeten dieptepas op Barry om hem alleen voor keepert te zetten. Ook keepert lukte het niet alle ballen tegen te houden. Om te voorkomen dat Barry vanuit het middenveld (om niet buitenspel te staan) de diepte in sneed maakte Alex het wel erg bont. Hij dook gewoon bij Barry op de rug en zowel de scheids als de VAR lieten het afweten om hier op in te grijpen. En dan was het eindelijk bijna 21:20 en dus tijd voor de laatste goal. Dat was een kopie van het doelpunt van AZ van de week, met Thomasz in de rol van Dany de Wit. De bal werd met precisie op zijn hoofd gelegd waardoor Thomsz met nog wat extra kracht de bal tegen het net kopte. Een beauty als we deze al niet eerder gezien hadden.
    Het douchen ging dit keer snel, want de koningin van de atletiekbaan, Femke Bol, zou haar finale van de 400 meter horden lopen. Dat deed ze met verve, bijna 2 volle seconden voorsprong op nummer 2. Een prestatie die verschillende spelers terug deed denken aan de eigen gloriejaren, want ook zij hadden toen twee schoenen.