• Ambitie

    Ambitie
    Er was deze week weer een onderzoekscommissie. Dit keer over de Groningergaswinning en de aardbevingen. Net als Rutte vorig jaar bleek dit keer Jorritsma, een ander kopstuk van dezelfde partij vergaande problemen met het geheugen te hebben. Het lijkt binnen die partij bijna structureel te zijn. Het wordt de Volkspartij voor Vrijheid en De……, Hoe heet Het Ook Al Weer Als Je Steeds Alles Vergeet .
    De ambities voor het nieuwe seizoen b(l)ijken alweer torenhoog te zijn. Menigeen heeft kennelijk een weekje doorgebracht bij de nonnen in Vught met het oog op een mogelijke (buitenlandse) transfer, blijkens de veelheid aan talen en dialecten waarmee men zich tegenwoordig aanmeldt voor de vrijdagavond voetbalavond. Een bont gezelschap dat staat te popelen om de voetbalkunsten ten toon te spreiden. Er waren maar liefst 18 man, dus een keurige verdeling over twee teams van 9 man. En toch bleek al snel dat de verdeling niet gelijkwaardig was. De swerten hadden niet alleen meer loopvermogen binnen de lijnen, ze wisten zich ook beter over het veld te verdelen. De Rooiuh kwamen er in de eerste helft niet aan te pas. De enige valide en verzachtende omstandigheid was dat de zon voortdurend en verblindend de spelintenties van de Rooiuh dwars zat. Opvallend vaak werd de bal in de verkeerde voeten gespeeld. Dat staat volstrekt haaks op de normaal gesproken zorgvuldige spelopzet van de Rooiuh; de sterke kant waarmee zij zich zo positief profileren in de voetbalwereld. Het zat er deze keer niet in. Slechts een schamel doelpuntje was hun deel in de eerste helft. De swerten regen de doelpunten aaneen, tot een stuk of zes in de eerste helft. Het verschil was dermate groot dat er in de rust rigoureus werd ingegrepen. De 9 swerten werden er 8 en de 9 Rooiuh werden er 10. Ferry, de heen en weer varende veerboot, zijn naam zegt het al een beetje, wisselde van shirt en sloot aan bij de Rooiuh. Het is niet helemaal duidelijk of het aan hem lag of aan de twee-man-meer-situatie, maar de Rooiuh gingen meteen aan de slag en begonnen te scoren. Er tekende zich een ambitieuze inhaalslag af. Dat lieten de sweten niet op zich zitten. Hans Z dacht de swerte keeper met een afstandsschot te verrassen, maar de afstand in het schot had betrekking op de meters die afgelegd moesten worden om de bal uit het belendende landbouwperceel te halen. Zou het een aanwijzing zijn dat Hans, net als een aantal andere swerten, de nodige tijd in de sportschool doorbrengen? Dat moet haast wel, want hoe houd je anders de enorme sigaar, die hij aan de stammtisch opstak, in de lucht. Nog even los van de vraag hoe roken en sporten zich tot elkaar verhouden. Opvallend was ook dat Wilfrie maar liefst tot twee keer toe plots en onverwachts op de grond ging liggen. En steeds in de buurt van twee van die swerte sportschool-gewichtentrekkers. Overduidelijk een kwestie van fysieke intimidatie, dat krijg je op zekere leeftijd. Dan grijp je naar andere middelen. En zo sloop de tijd naar 21:20. Golden goal time. Het werd een intikkertje voor Wouter, na fraai combinatiewerk van swert.
    De stammtisch stond buiten gedekt klaar. Het was dan ook een heerlijke temperatuur om gezellig de wos en kaas van de tafeltjes te plukken en de glazen te legen. Volgende keer moeten we wel een beetje uitkijken, want het ging over koetjes en kalfjes en dat is in deze tijd best een hekel onderwerp.