• Holografische Anita

    Holografische Anita

    Het zou wat zijn! Heel de wereld is op hetzelfde moment aanwezig bij een live concert. Alle stadions zitten vol. 750 miljoen dik betalende bezoekers bij een holografisch popconcert. Het beeld is ongewis. We maken ons al zorgen wat het beeld zal zijn. De holografische beelden van een 30 jarige of 75 jarige dancing Queen. De 12 punten zijn derhalve niet vanzelfsprekend voor Zweden. Het is een begin en het zal veel veranderen. Rutte’s vaste herinnering aan het niet herinneren wordt tijdloos holografisch ontkend. In combinatie met Deepfake en een beheersmodel aangestuurd door Wappies en niets is meer zeker. De 45p zal het ook merken. De 3 e helft heeft geen zin meer als we toch alles aan kunnen passen naar onze eigen, gewilde, werkelijkheid. Onderling gekissebis over getoonde kwaliteit gaan we niet meer meemaken.

    Maar gelukkig is t nog niet zover!!
    Het leek even uit te draaien op een sof. Na de 16 toppers vorige week, leek de teller bij 8 te stokken. Aangemoedigd door het ingewisselde kruisje tegen een veetje door Hans Lammertink, waren er toch nog 12 aanwezig. Ze stonden te trappelen bij de poort. Zo vroeg zijn we nog nooit begonnen. Zo vroeg dat er om half 9 al ruimte was voor bezinning De eerste helft eindigde bij 4-4 en op het moment dat de wedstrijdverslagenman in gezelschap van “dekoklusschert” arriveerde, was de thee al genuttigd. Bruine, diep bruine thee. Na het slappe bakkie van vorige week had theemanRik besloten de 2 theezakjes niet te verwijderen en het lichtetheewater een dikke week te laten trekken tot een fikse bruine drab. Beetje heet water erbij en uitserveren maar.
    In het verleden had AVW 66 een vuistdik opleidingsprogramma, voorgelezen door Louis, getikt door Wim Pol. Heel AVW speelde in dezelfde 3-4-3 formatie. We konden er wat van. Jeugd in de hoogste klasse. Alles op niveau. Tegenwoordig is het anders. We zetten rondom het veld alle beschikbare doelen en het oude vuistdikke program wordt ingewisseld voor 1 woord: Scoren. Het plaatsen van die doelen rondom veld B, het enige veld waar men bij avw nog op speelt, moet je constant aan het tactisch plan van AVW laten denken. Scoren.
    4-4 je zou het haast geloven. Zou dit gezelschap daadwerkelijk aan beide zijde 4 maal gescoord hebben? In 1 helft? Bij navraag wie er dan gescoord zou hebben viel de naam Alex. Laat ik dit zeggen: de enige scorende Alex bij de 45p was een Kameraad uit het Sovjet tijdperk, die zijn toevlucht zocht bij de 45p van AVW . Zeg maar ten tijde van het interbellum van de 45p. Kortom, onwerkelijk allemaal en de tweede helft bevestigt onze mening. Ik zal geen namen noemen maar Richard presteerde het iedereen te doen geloven dat het echt zijn slechte been was waarmee hij de bal in alle vrijheid aan trachtte te nemen; exemplarisch voor het getoonde deze avond. De mooiste pattas waren wederom van JWMVDB. Een lust voor het oog, zij het om de verkeerde voeten.
    Materiaalkeuze is van wezenlijk belang. Dat is een vaste bijdrage van JW aan onze 45p gemeenschap. We zien het trouwens ook bij de Paralympics, een evenement waar winnen belangrijker is dan meedoen, gelet op het aantal medailles dat er te winnen is. Vanaf de volgende Paralympics zijn de regels strakker aangehaald, als je niets kan zien ben je echt blind geen twijfel mogelijk, bandenkeuze is niet meer vrij. 100 meter is voor iedere deelnemer even lang en zo nog wat meer.

    Patrick P, volksheld uit Velp Zuid, scoorde de mooiste- uit de lucht ineens in het doel. Een volley noemt men dat. Dat hij de winnende maakte is niet meer dan logisch. Voor de toeschouwers was het verder zeer de moeite waard, wetende dat dit geen wekelijkse kost is, trek je het wel, en kan een analyse snel gemaakt worden: Damesvoetbal is zo slecht nog niet.
    Adri heeft “de Molen”vorige week in alle sportiviteit ontvangen, de oorkonde bij Hofleverancier “Punte, voor al uw dierbare waar” laten inlijsten, de trofee 7 dagen in het donker opgeslagen. Zijn opvolger Hans Luimes zal vandaag de oorkonde ontvangen, waarom weet niemand. Hans is al 8 maanden niet bij AVW 45p gesignaleerd, feestjes uitgezonderd natuurlijk. Erwin is toegetreden in het Gilde der kaasblokjes snijders en van leerling gelijk meester geworden. Wat een prachtige blokken, gelijk van vorm, gelijk van smaak ook en bijna gelijk van kleur. Bij het zien van zoveel blokken krijgt Menno het benauwd. Hij wil huppen. Huppen van blok naar blok. Wouter tikt m aan”niet doen
    Menno,1 keer is voldoende geweest”.