• Teleurstelling

    Teleurstelling
    Wat een treurig nieuws deze week, zelfs Dieuwertje kon het leed niet verzachten: De pakjesboot is gezonken. Voor menig ouder hét moment om de sociale media te bestormen met de boodschap dat dit echt niet door de beugel kan. Een tere kinderziel zo beschadigen, hoe halen ze het daar in Hilversum in hun hoofd. De teleurstelling bij hun kinderen zal minstens zo groot zijn, want waarom hebben zij geen ouders die hen geruststellen door te zeggen dat Sint écht alles oplost. De teleurstelling bij Jasper zal zeker zo groot zijn. De meest ervaren keeper ligt niet goed in de groep. Daar komt bij dat hij tijdens de penalty-test waarschijnlijk steevast in de verkeerde hoek ligt en ja dan lig je eruit.
    De opkomst was niet groots, maar met 13 man ook niet teleurstellend. Het waren de zeven swerten die in de eerste helft domineerden tegen de zes Rooiuh. Des te verrassender dat de Rooiuh gewoon simpeltjes met 2 – 0 voor kwamen. Goed gebruik maken van het momentum dat zich elke wedstrijd aandient lag daar aan ten grondslag. Al vroeg in de wedstrijd meldde Jan Willem zich voor de titel Man of the match. Hij liep zoals gewoonlijk het krijt uit de kunstgras mat, maar verraste door de ballen vanaf de achterlijn scherp op het scheenbeen van Wouter te plaatsen: doelpunt. Marc wierp zich als tweede kandidaat op door onverwachts en met name onvoorspelbaar stiekem richting Rooiuh doeltje te sluipen om plots de bal het laatste tikje te geven in een door hem zelf op gezette (aan)val. Ook bij de Rooiuh waren woest aantrekkelijke momenten te vinden. Wat te denken van de scherpe dieptepass van Paul op Hans, een pass die de volledige swerte verdediging uiteen spleet. Hans kon bij wijze van spreken met de handen in de zak de bal over de doellijn tikken. En zo geschiedde. Het spel meanderde naar een ruststand van dit keer 3-4. Na rust versterkte Jan Willem zijn kandidatuur door een fraai gesneden Rooiuh shirt aan te trekken. Meteen werd duidelijk dat er veel meer uit dit talent te halen valt dan de swerten tot heden gedaan hebben. Geef Jan Willem wat ruimte en druk hem niet in een strak keurslijf aan de krijtrand van het veld. Gun hem ook een beetje middenveld en kijk wat er gebeurt. De ene na de andere niet te missen kans werd totaal verraste Rooiuh spelers geboden. En zo verloren de swerten hun zo zuur verdiende voorsprong in een paar minuten. Maar dan komt het tere punt bij de Rooiuh: het loopvermogen. Daar moet slimmer mee omgegaan worden. Meer en minder slim (geheel tegen de natuurlijke aanleg van de Rooiuh) lopen of slimmer en minder lopen is de vraag. Terecht vroeg , inmiddels ook tot analist gepromoveerde, Jan Willem zich af wat er mis ging bij de Rooiuh. Van het ene op het andere moment was het gedaan en kregen de swerten de kans de snel opgelopen achterstand te repareren. Het was nog even spannend toen Hans net niet op de achterlijn de bal bijna in het doel kopte. Het vermoeden bestaat dat de bal door de brillantine in de grijzende haardos van Hans net niet voldoende “doodviel” om in het netje terecht te komen. De golden goal moest het weer doen. Daar waren de swerten net iets trefzekerder dan de Rooiuh.
    De performance was van een dermate hoog kaliber dat uit het in grote getale opgekomen publiek Stijn en Jan Folbert bereid werden gevonden op handtekeningen jacht te gaan. Bereidwillig en geroutineerd als altijd, zo benaderbaar zijn de spelers tegenwoordig, kregen zij de fel begeerde signaturen en mochten de heren zelfs aanschuiven aan de stammtisch. De teleurstelling bij Jan Folbert was groot, omdat Stijn wel en hij geen 45plus-herinneringsboekje kreeg. Er was op dat moment helaas slechts 1 boekje voorradig. Maar Jan krijgt op korte termijn alsnog een boekje