• Viagra

    Viagra

    Uitgerekend in het weekend dat de eredivisie weer van start gaat, kriebelen de zenuwen van de mannen van 45+ ook. Er zijn slechts twee versterkingen aangetrokken: Richard en naar het zich laat aanzien Tomasz (er schijnt nog geen contract getekend te zijn). Voor zover bekend zijn er geen spelers verkocht, want het beschikbare budget is in ieder geval niet toegenomen. De appgroep kent zoveel lezers, dat het ondoenlijk is om, zoals gebruikelijk bij andere clubs, een smoelenboek van de selectie uit te geven. De meeste koppen zijn gewoon niet publicabel en bevorderen de verkoop zeker niet. Bovendien is pas laat op de vrijdagmiddag duidelijk wie er uiteindelijk ’s avonds inzetbaar is.
    Er verschijnen maar liefst 18 mannen, waar onder twee keepers, aan de aftrap. En als de app goed gevolgd is, zijn er ook nog een paar met een geldige reden niet aanwezig. Onder andere met “bewijzend fotomateriaal” (het is namelijk echter niet duidelijk aan wie de getoonde enkel toebehoort) wordt aangegeven dat diverse lichaamsdelen dermate gekwetst zijn, dat deelname aan de vrijdagavondbelevenis als onmogelijk gezien moet worden. Aanvullend hierop: Uit de categorie “Zwak, ziek en misselijk en toch de beroerdste niet”: We hebben binnen de 45p een grote groep blessuregevallen. En dat baart ons zorgen, want wij gunnen een ieder een blessurevrije vrijdagavond. De rest van de week is hersteltijd. Voor degene met knieproblemen heeft het MT van de 45p een megadeal gesloten met onze eigen assuradeur Patrick . Mede door zijn inzet zijn we erin geslaagd een groepsconsult te regelen bij de meest gerenommeerde poli van Velpzuid “de Velpzuidsekniepol”i. Voor al onze kniegevallen (Adri, Bert, Cor,Erwin, Hans, Hans, Hans,JWW,Rob, Peter,Robert en Toon): Meld je aan bij http/WoenDidnie@roodbeen.org, tik je bankreknr in en je staat zo weer te springen. Voor alle anderen die wat langer afwezig zijn, kijk the voice senior of zoiets.

    Alle ingrediënten voor een mooie pot zijn aanwezig: er kunnen twee teams met een gelijk aantal spelers geformeerd worden en de bal heeft voldoende lucht (en waarschijnlijk meer dan de meeste spelers). Niet helemaal toevallig blijkt de Velpse maffia in het Swert te zijn, de kleur past bij hen. Het spel golft aanvankelijk fris op en neer. Na elke aanval volgt een tegenaanval van de andere partij. Maar de Rooiuh zijn wat effectiever in het misleiden van keepert , want hij valt voortdurend in de verkeerde hoek en ziet zo de rode kraaltjes, die het aantal doelpunten op het scorebord weergeven, toenemen. Alleen Wouter weet een swert kraaltje met het hoofd binnen te knikken. Dat valt de Velpse maffia vies tegen; ze zetten er een tandje bij. Maar dan sputteren de toch al gespannen spieren in de hemstring tegen en worden ze veroordeeld tot het aan stukken snijden van de kaas en de wors. Een klusje waar ze niet vies van zijn en waarmee de ander-halve-meter-stammtisch aangenaam versierd kan worden. Bij de rust is de achterstand van Swert al zo opgelopen dat alleen een wonder hen nog kan helpen. Albert, die vorige week nog een hoofdrol speelde in het verslag, wordt hiervoor ingezet.

    Uit de categorie “u zet ‘m voor, ik kop ‘m erin” : Ik weet niet of het u opviel maar Albert is de laatste weken bezig met een zeldzaam eerder vertoonde wederopstanding. Jarenlang was hij de onbetwiste Messie van de kouwe grond, zoals mijn illustere voorganger de Wedstrijdverslagenman hem steevast noemde. Echter de laatste tijden heeft Albert het hoge niveau van weleer niet meer kunnen bereiken. De sleet zat er goed op zeg maar. Dan volgen er bij de 45p een aantal gretige Paco’s die hem met graagte voorbij kachellen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een Rene met zijn veelgeroemde techniek, aan een Patrick met zijn fluwelen balbehandeling , aan een JWMVDB met zijn enorme loopvermogen of aan een De Lusschert met zijn heerlijke thee danwel Jan detekloppenman met z’n bakkes vol wos. Kortom Albert moest er aan en ging eraan. Zijn onwillige kuitspier, in het vorige verslag al uitvoerig beschreven, ,waarschijnlijk genetisch bepaald , steeds behept met nieuw klein scheurtje, zal en mag zijn ambitie niet in de weg staan. En zo geschiedde: Hij is terug van weggeweest Appiebone, de Messie van de kouwe grond is terug. En hoe!

    Hij stuurt zijn aanvallers de diepte in, maar steeds staat er een hele lieve keeper in de weg en omdat de keepert aan de andere kant ook heel lief is, maar dan voor de ballen die de Rooiuh op doel schieten, loopt hun voorsprong alleen maar op. Het wordt tijd om Alex aan te spreken op zijn verantwoordelijkheid. Na wekenlang droog gestaan te hebben was Alex duidelijk op zoek naar herstel. Een doelpunt zou voor hem werken als Viagra om zijn zelfbeeld weer overeind te helpen. Het duurde en het duurde, de onzekerheid sloop zienderogen in zijn spel: zou het ook deze week weer niet lukken? Van alles had hij geprobeerd. Kon hij maar zo’n mooi doelpunt met het hoofd maken als Wouter of Wilfrie, hoorde je hem murmelen. Gewoon met een licht hupje het hoofd zo tegen de bal plaatsen, dat de keeper er nooit niet bij kan. Dat zou hij ook wel willen. En dan plots, vlak voor tijd, valt de bal bijna als per ongeluk op zijn hoofd. Keeper Robbie, de lieverd, deed zijn uiterste best om deze “scherp ingekopte” bal niet meer tegen te houden. Het net trilde, stadion Hamerden schudde op zijn grondvesten en Alex, het mannetje, liep fier overeind naar de middenstip om stilletjes te genieten van de aftrap. Hij kon het nog, scoren. Dat zullen ze thuis weten. Maatje Barry weet zijn benen met het destructieve resultaat van een haakse slijptol zo in te zetten dat hij menig passje van de tegenstander onderschept. Dat is dan weer de aanzet tot een nieuwe belegering van de Swerte defensie. Het duurt nog een kleine vijf minuten voordat de Rooiuh golden goal valt.

    Met wat passen en meten kon de ander-halve-meter-stammtisch coronaproof in de kantine opgesteld worden. Het in de app door hoegenaamd onbekende relaties geschoten beeld van een inkopen afrekenende Fleenders beloofde de avond op culinaire wijze af te sluiten. Dat bleek buiten de waard gerekend: geen bami, geen sate, geen snoepgoed. Maar het traditioneel Franse kaasplankje smaakte er niet minder om.