• Vijfenveertig tot meer dan 60 plus

    Vijfenveertig tot meer dan 60 plus
    Het WK-voetbal voor landenteams is bijna afgelopen. Maar er is iets vreemd mee aan de hand. Want uit welk land komen voetballers als Ziyech, Mazraoui of Amrabat om er maar een paar te noemen. Zij hebben hun roots in Nederland, maar spelen voor Marokko. In Frankrijk heeft Mbappe een Kameroense vader en een moeder uit Algerije. Kylian zelf is opgegroeid in Frankrijk en speelt in het Franse nationale elftal. Messie, zeg maar de “Potje” van Argentinië, woonde het overgrote deel van zijn leven in Spanje en sinds kort in Frankrijk. En om het nog gekker te maken in de Nederlandse selectie was Jeremie Frimpong opgenomen. Hij spreekt niet eens de Nederlandse taal. Als je zo alle deelnemende elftallen doorneemt is het een terechte vraag in hoeverre het een WK voor landenteams was.

    Er kan weer geschaatst worden, waarschijnlijk tot en met zondag als het allemaal een beetje mee zit. Maar het ziet er naar uit dat daarmee het natuurlijke energieplafond voor het produceren van schaatsbaar ijs, bereikt is. Dus schaatsen weer in het vet en met de warme dekens om de benen naar de finales van het WK kijken.

    Op een lichtjes wit getint kunstgrasveld verschenen 8 Zamboni aandoende voetbalhelden. Of het hun taak was het veld sneeuwvrij te maken door allerlei veegacties uit te voeren is nooit duidelijk geworden. Maar na de match was het veld wel degelijk volledig sneeuwvrij. Er waren maar liefst 5 Rooiuh en allemaal van boven de 60. Dat werd dus zeg maar het Rooiuh meer dan 60 plus tegen het swerte 45 plus. Om het leeftijdsverschil een beetje in evenwicht te brengen werd de oudste in jaren aan de swerte brigade toegevoegd. Een klein veld, het strafschopgebied of zoals ze dat in Engeland noemen The Box, als speelveld en kleine doeltjes. Dat betekent dat er een beroep gedaan wordt op techniek en inzicht. Al snel misten de massaal weggebleven toeschouwers een fraaie actie van Rooiuh Hans die de bal links en zelf rechts zijn swerte tegenstander passeerde en zo vrijuit kon scoren. Technisch deed deze actie aan Bergkamp tegen Newcastle United denken. Een ander technisch hoogstandje werd door de swerten opgevoerd. Voor een uitgekiend een-tweetje moet je je hoofd gebruiken. Maar als dat in de kleine ruimte niet voorradig is, kan ook het hoofd van een tegenstander gebruikt worden. Waarvoor dank Paul. De doelpunten die gemaakt werden, de uitslag was 18-15 voor de swerten als er goed geteld is, waren veelal van grote schoonheid. Ferry die nog steeds een redelijk volle, edoch grijzende haardos mee tornt, wist vanaf de zijlijn de bal tussen de benen van de verdediger door in het kleine doeltje te werken. Een waar kunststukje, zeker gezien de voor zijn ogen hangende haarlokken. Albert draaide zich tussen drie Rooiuh door en scoorde. Hans werd de topscoorder t van de Rooiuh aanvallen die veelal ontsproten uit het brein van Menno dan wel Paul. Menno als de regisseur van veel Rooiuh aanvallen. En Paul, het anker- en rustpunt van de Rooiuh. Een opvoering van ten minste 240 jaar inmiddels als klassiek te boek staande voetbalhistorie. Het jeugdige en immer nog druistige swerte team kende in Jan Willem een loopwonder, dat a la Max Verstappen in no time op topsnelheid ligt. Albert draaide als vanouds om de hete brei heen en zette zijn medespelers goed voor het doel. Wouter en Wilfrie maakten er een waar familiefeest van, waarbij het vooral om het spelletje ging, scoren en missen hoort erbij. De golden goal was discutabel, want gescoord door Wilfrie, maar deed hij dit in zijn hoedanigheid als Rooiuh of swerte?

    Waar Louis van Gaal zijn spelers tot een dusdanig sterk team vormde dat ze elkaar zelfs tot op de mond wilden kussen, bleef het bij 45 tot meer dan 60 plus bij aandoenlijk geschuifel op de romantische klanken van “When a man loves a woman” van Percy Sledge. Menigeen moest een traantje wegpikken bij het aanschouwen van zo’n sterke teamgeest. Zelf voelde ik emotionele incontinentie opkomen, ben toen maar gauw naar huis gegaan.