• Zwanzig, Zwanzig

    Zwanzig, Zwanzig

    Het werd als breaking news aangekondigd; een fusie tussen AVW’66 en SC Westervoort. Maar ieder weldenkend mens kan aan zien komen dat het er vroeg of laat toch van moet komen. Er worden steeds minder kinderen geboren, die bovendien uit steeds meer recreatieve activiteiten kunnen kiezen. Ofwel :de spoeling wordt steeds dunner. Dat stelt ons wel voor nieuwe uitdagingen. Zo zal er een nieuw shirt moeten komen waarin de kleuren rood, zwart, blauw en wit verwerkt zijn. Er kan voor een streepjesoplossing gekozen worden waarbij de vier kleuren gebroederlijk in de lengterichting naast elkaar worden geplaatst. Maar dat komt mij wat druk over. Kleurenexperts weten te melden dat zwart en wit geen kleuren zijn, dan wordt het dus een mengsel van rood en blauw. Dat levert paars op. Een paars shirt dus, met voor de uitwedstrijden een witte broek en voor de thuiswedstrijden een zwarte broek (of andersom, dat hangt af van de stemming hierover in de ledenraadsbijeenkomst). In de wintermaanden kan dit nog aangevuld worden met passende witte dan wel zwarte handschoenen. En omdat er uiteraard zeer getalenteerde spelers in de teams staan kan dit nog gecomplementeerd worden met het aanbrengen van een witte dan wel zwarte stropdas om de passes ook over afstand op de juiste plaats te bezorgen. Nog interessanter wordt het als er een nieuwe naam moet komen. Daar geldt uiteraard dat we herkenbaar moeten blijven voor onze partnerclub uit Arnhem. En omdat Westervoort nu eenmaal dichter bij Duitsland ligt, ligt een Duitstalige variant voor de hand: Geschwindigkeit Zwanzig Zwanzig. Bekt ook nog lekker als hup GZZ, leg de bal maar in het net.

    Het nieuwe voetbaljaar begon dit keer al in de kleedkamer van de Rooiuh. Rob Pol liet weer eens zien dat hij beschikt over een politieke antenne; hij lijkt vooraf te weten wat er te gebeuren staat. Trots showde hij zijn spiksplinternieuwe voetbalschoenen. Een paar spelers mochten de schoenen zelfs heel even aaien. Ze waren PAARS, de zojuist gememoreerde nieuwe clubkleur. Dit gezien hebbend moeten we toch maar eens kijken of er nog andere kleuren paars zijn. Een vol veld, hoewel het daar halverwege de vrijdag niet naar uit zag, trad aan. Er werd gespeeld met 10 Rooiuh tegen 9 Swerten. Het was even zoeken naar de juiste snaar na zoveel oliebollen en bij behorende hoeveelheden drank. Maar toen die eenmaal gevonden was werd keepert wonderschoon gepasseerd door een bal die ver buiten zijn bereik over hem heen in de uiterste hoek gekruld werd. Dit doelpunt was zo schoon dat er meteen een discussie losbrak over de doelgerichtheid; dit kon niet waar zijn, het zal wel een afgedwaalde voorzet zijn. Nee, dit doelpunt markeerde het verschil van vanavond tussen Rood en Swert. Van beide zijden werd er zeer begeerlijk gevoetbald, maar in de afwerking verzuimde Swert schromelijk, zozeer dat het pijn deed aan de ogen. Keepert was het op een gegeven moment helemaal zat en deed zijn spelers voor hoe je de bal dan wel in het doel werkt. Gewoon jezelf tussen de benen door spelen, dan kun je de bal daarna met een laatste tikkie in het (eigen) doel werken. Simpel houden dus. De jaloezie over dat wonderschone eerste doelpunt droop er bij de Swerten vanaf en zette hen aan om een min of meer vergelijkbaar doelpunt te scoren. Helaas voor Swert; Rob Pol was in vorm. Hij rammelde zonder morren (en soms zelfs zonder daar zelf commentaar op te geven) de bal weer terug het veld in. Voor Alex dé uitnodiging om het dan maar van afstand te gaan proberen. Met behulp van de goed bij-lichtende volle maan kon hij de ballen makkelijk terug vinden. Ook het tweede deel bracht geen zichtbaar verschil. Leuk voetbal van beide kanten, weliswaar in een onverklaarbaar lager tempo dan tijdens de eerste helft, maar dat is voer voor de voetbalsociologen. Het was dan ook al bijna half tien toen de golden goal rood kleurde.

    Eenmaal in de kleedkamer bleek er geen water uit de douches te komen, ook niet toen Jan op maar liefst twee knoppen tegelijk drukte. Even dreigden we met z’n allen aan de stanktisch te moeten aanschuiven. Maar gelukkig was er een door Ferry aangedragen aannemer uit Rhenen die het ongemak kon verhelpen. Het was nog lang gezellig aan de stammtisch.